|
Allahaısmarladık sevgilim Ben, ilk buluştuğumuzda ayrılmaya başladığımızı da biliyordum Tanrının bizi defalarca uyardığını ikimiz de biliyoruz İsa’nın çarmıha gerildiğinde saatlerce bize baktığını.
Meleklerin bize küstüğü geceyi hatırlıyor musun Onları görmüştük de hiç bir şey yapamamıştık Sadece kimsenin duymadığı bir şarkı söyleyip, isimlerimizi değiştirmiştik.
Hatırlıyorum, sen hiç bir şey söylemeden ölmüştün Beraber başladığımız o güzel sabahın akşamında yalnızdım işte Ama sürdürmek zorundaydım lanetli yolculuğumu
Özgürlüklere doğru giderken sınırlara çarpacağımı biliyordum Rüzgar esiyordu ve “sonra” diyordu bana, “sonra” Sonra gölgeler geldi... Gölgeler geldi ve benliğimi unuttum, Daha sonra her şeyi...
Her şeyi unuttum ve her şeyi terkettim; Yağan yağmuru da beni beklemeyen otelleri de. Biliyorsun, başka türlü uyuyamayacaktım Üzgün gözlerinin karabasanından ancak böyle kurtulabildim.
Hiç bir şey aramıyordum, bunu herkes biliyor Bu yüzdendir sana yaşarken hiç “allahaısmarladık” demeyişim Ben, bunun için doğmamıştım.
|