|
Bütün yollar derken gerçekten bütün yollar mıdır?
Var mıdır yoksa unutulmuş bir yol?
Yollar da tren rayları gibi midir?
Çıkılmaz mı yollardan?
Ne güzel çıkmıştık yoldan,
Ay vardı parıldayan, sokak lambalarının olmadığı yerde,
Sahtekarlar yalanlarını söylerken,
Biliyordun başka yoldan gideceğimi.
Sonu olmayan yollar,
Bir yere götürmeyen yollar,
Gidişler, dönüşler,
Çıkışlar, inişler.
Üzerime geliyor geceler.
Bir şey söyleyecektim ama unuttum,
Bir şey yapacaktım ama hatırlayamıyorum.
Ovada soluk soluğa yorgun atlar.
Kadınlar yaratıyorum kafamda
Sonra öldürüyorum
Çirkin kadınları seviyorum çünkü onlar bana benziyor…
Onlar beni sevmiyorlar ama
Gece timsahların keskin dişleri
Kalbimi kemiriyorlar.
Sen karar vereceksin
Sen daha iyi bilirsin
Karanlıkta geçilir mi bu sokaktan ya da
Aslında kimse bilmiyor
Dilenciler dilenlerini örerken
Bacakları kesilmiş çocuklar kesiyor yolumu
Başka bir dünyaya aidim ve duvarda senin resminin yerinde
Uzun ince bir boşluk var,
Sonbahar sokakları gibi.
Uzun … İnce…
Ve sığınabilecekmişim gibi kurumuş dallarına
Daha uzak istemiyorum
Burada çömelip olacakları bekliyorum
En fazla kışa çevirir
Ve biliyorum
Hep daha kötüsü olur
Başıma geldi biliyorum
Başka ülkelerin yağmurları
Başıma yağdı
Ayağıma takıldı
Kumdan yapılmış kalelerin kayaları.
Yürümeye devam ettim, gideceğim yeri bilmeyerek.
Kandırdı beni gözlerin
Oradan oraya savurdu
Kaç kere hayal ettim
İçi boş şişelerle kaç kere geri döndüm.
Duruyordun
Rüzgardan kaçan kırmızı saçlarınla
Bir açıklama gerekiyordu aşk için
Yoktu açıklaması aşkın da,
Uzun yolculukların ve bu yaraların da.
Resimdeki sarı yapraklar gibi
Zamanı gelmişti sadece.
 Bu yazıya bilgi ekleyebilirsiniz..
|
